Onderwijstips

Uit onderzoek uitgevoerd door Carol Dweck (sociaal psychologe) blijkt dat er twee verschillende mindsets (geesteshoudingen of zelfbeelden) voor motivatie bestaan:

Er zijn mensen die menen dat bepaalde persoonlijke eigenschappen (bijvoorbeeld intelligentie) nagenoeg stabiel, vaststaand en onveranderlijk zijn. Dit is de fixed of statische mindset. Mensen met een fixed mindset hebben de overtuiging dat hun intelligentie "nou eenmaal is wat het is" en dat deze niet kan verbeteren. Na falen of tegenslag geeft men op.

Aan de andere kant zijn er mensen die hun intelligentie zien als spierkracht. Door inzet en training geloven zij dat hun mentale capaciteiten kunnen vergroten. Dit is de groeimindset.

Hoe komen we aan de ene of andere geesteshouding of mindset? 

Tegenwoordig wordt van veel medewerkers verwacht dat ze op een coachende manier met collega’s omgaan of op een coachende manier leerlingen sturen. Dit is makkelijk gezegd. Maar hoe pak je dat in de praktijk aan? Hoe ziet een gesprek eruit dat op een coachende manier gehouden wordt?

STARR staat voor Situatie, Taak, Actie, Resultaat en reflectie.

Bij een gedragsgericht interview vraagt de interviewer door op gedragskenmerken of competenties van de student. (Denk aan stressbestendigheid, samenwerkingsvermogen, omgaan met kritiek, etc.) 

Het voeren van een reflectiegesprek waarin een leerling samen met jou reflecteert op zijn proces tijdens de uitvoering van een thema is een vak apart. Het staat of valt met het stellen van de juiste vragen. Als je een goede vraag stelt, wil dat echter niet per definitie zeggen dat die vraag ook het beoogde effect heeft. Het is cruciaal om een goede vraag op het juiste moment te stellen.

Als volwassenen gaan we er vaak van uit dat we weten hoe leerlingen zich voelen. We zijn tenslotte zelf kind geweest, en kunnen ons dus uitstekend verplaatsen in hun gevoel, beleving en situatie.

In praktijk is echter iedereen anders en kun je dus nooit ECHT weten wat een ander denkt. Wat je meent te zien is uiteindelijk altijd jouw perceptie. En die kan sterk afwijken van die van de leerling in kwestie. Hierdoor mis je belangrijke input om het onderwijs voor je leerlingen te verbeteren of te optimaliseren. Je verzint bijvoorbeeld activiteiten of verbeteringen die door de leerlingen niet als een verbetering worden ervaren. Dat is niet alleen demotiverend voor hen maar evenzeer voor jou.